آرشیو

پیوندها

ور کنی تکذیب اصحاب رسول ... قول پیغامبر نکردستی قبول 

سه شنبه بیست و هفتم فروردین 1387 18:4

در صفحه 77 کتاب "منطق الطیر" عطار نیشابوری ( به اهتمام دکتر احمد رنجبر، چاپ سوم1370، انتشارات اساطیر) چنین آمده است:
ای گرفتار تعصّب مانده ای   دایماً در بغض و، در حُبّ مانده ای
گر تو لاف از عقل و، از لُب می زنی  پس چرا دم، در تعصّب می زنی
در خلافت نیست میل ای بی خبر  میل کی آید ز بوبکر  و، عمر
میل اگر بودی در آن دو مقتدا   هر دو کردندی پسر را، پیشوا
هر دو گر بردند حق از حق وران   منع واجب آمدی بر دیگران
منع را گر ناپدیدار آمدند   ترک واجب را، روا دار آمدند
گر نمی آمد کسی در منع یار   جمله را تکذیب کن با اختیار
ور کنی تکذیب اصحاب رسول    قول پیغامبر نکردستی قبول
گفت هر یاریم نجمی روشن است  بهترینِ قرنها، قَرنِ منست
بهترینِ خَلق، یاران منند   اقربا و، دوستداران منند
بهترین، چون نزد تو باشد بَتَر   کی توان گفتن تو را صاحب نظر
کی روا داری که اصحاب رسول   مردِ ناحق را کنند از جان قبول
تا نشانندش به جای مصطفا   بر صحابه نیست این باطل روا
بل هر آنچه اصحاب پیغمبر کنند   حق کنند و، لایق حق ور کنند
اختیار جمله را گر نیست یار   اختیار جمع قرآن پس خطاست
تا کنی معزول یک تن را ز کار   می کنی تکذیبِ سیّ و سه هزار
آنکه کاری جز به حق یکدم نکرد   تا به زانوبند اشتر، کم نکرد
او چو چندینی درآویزد به کار   حق ز حق‌ور کی برد، این ظن مدار
میل در صدیق اگر جایز بُدی   در اقیلونی کجا هرگز بُدی
در عُمَر گر میل بودی ذره ای   کی پسر کُشتی به زخم دره ای
دایماً صدیق مرد راه بود   فارغ از کلّ، لازم درگاه بود
مال نفقه کرد و، جان بر سر نثار   ظلم نکند این چنین کس، شرم دار
پاک از قشر روایت بود او   زانکه خود مغز درایت بود او
آنکه بر منبر ادب دارد نگاه    خواجه را بنشاند او، بر جایگاه
چون ببیند آن همه در پیش و پس  نا حق او را کی تواند گفت کس؟!
باز، فاروقی که عدلش بود کار   گاه می زد خشت و، گه می کند خار
با دِرمَنه شهر را درخواستی   می شدی در شهر و، ره می خواستی
بود هر روزی درین حبسِ قفس   هفت لقمه نان طعام او را و، بس
سرکه بودی با نمک در خوان او   نه ز بیت المال بودی نانِ او
ریگ بودی گر بخفتی، بسترش   دِرّه بودی بالش زیر سرش
برگرفتی همچو سقّا مشک آب   پیرزن را آب بردی وقت خواب
شب برفتی، دل ز خود برداشتی   جملة شب پاس لشکر داشتی
با حُذیفه گفت ای صاحب نظر   هیچ می بینی نفاقی در عمر
کو کسی کو عیب من در روی من  میل نکند، تحفه آرد سوی من
گر خلافت بر خطا می داشت او   هفده من دلقی چرا می داشت او
چون نه جامه دست دادش نه گلیم   بر مرقع دوخت ده پاره ادیم
آنکه گاهی خشت و، گاهی گِل کشد  این چنین سختی نه بر باطل کشد
آنکه زین سان شاهی خیلی کند   نیست ممکن کو به کس میلی کند
گر خلافت از هوا می راندی   خویش را بر سلطنت بنشاندی
شهرهای منکران بر جام او   شد تهی از کفر در ایام او
گر تعصب می کنی از بهر این   نیست انصافت بمیر از قهر این
او بمرد از زهر و، تو از قهر او   چند میری گر نخوردی زهر او
نی مکن ای جاهل ناحق شناس   از خلافت خواجگی خود قیاس
بر تو گر این خواجگی آید به سر   زین غمت صد آتش افتد در جگر
گر کسی زیشان خلافت بستدی   عهدة صد گونه آفت بستدی
نیست آسان تا که جان در تن بود   عهدة خلقی که در گردن بود
***

هفته چهارم فروردین1387 

تقویم وضعیت اهل سنت ایران دوشنبه بیست و ششم فروردین 1387 16:51

* ۲۴ فروردين - استان كردستان - سنندج: دستگيري ماموستا حسین ملکی امام جماعت روستای میره‌کی

*...

هفته اول، دوم و سوم فروردین 1387 

تقویم وضعیت اهل سنت ایران دوشنبه بیست و ششم فروردین 1387 16:48

۱ - ۲۳ فروردین ۱۳۸۷

* پایان سال اتحاد ملی و انسجام اسلامی.

* در هفته وحدت - استان تهران- کرج:  بستن مسجد اهل سنت کرج.

* ۱۲ فروردين - برگزاري کنفرانس إحیاء شمس از سوي شورای مرکزی سنت ( شمس ) در خارج از كشور

* ۱۸ فروردين - استان کرمانشاه – ریجاب: درگیری با اهالی روستای ریجاب و دستگیری استاد محمد عزیز. همان روز: درگیری با اهالی روستای داراب به منظور دستگیری ماموستا حسین دارابی و مخفی شدن وی به کمک مردم.

*۲۱ فروردين - استان سيستان و بلوچستان - زاهدان: اعدام دو تن از روحانیون اهل‌سنت (مولوی عبدالقدوس ملازهی و مولوی محمد یوسف سهرابی)  به اتهام همکاری و همدستی با افراد مسلح

* ۲۲ فروردين - استان کردستان - سنندج: دستگیری ماموستا ایوب گنجی. همزمان دستگیری ماموستا حسن زارعي، آقایان طيب گنجي، فاروق هادي، حاج توفيق شانظري و زاهد برازاني از سوی نیروهای اطلاعات.

* ...

تقویم وضعیت اهل سنت ایران 

دوشنبه بیست و ششم فروردین 1387 16:16

همه چيز به همين سادگي اتفاق مي افتد - ايضا منه 

دوشنبه بیست و ششم فروردین 1387 1:19

 در ايام جنگ تحميلي و ايامي که من مدير راديو کشور بودم، رسم ما بر اين بود که ظهر ها ساعت 1 تا 2 سخنراني اي از يکي از شخصيت ها پخش کنيم که موضوع آن عمدتاً در مورد مسائل جنگ و تحريک و تحريص به رفتن به جبهه و تشويق رزمندگان بود.
يک بار، ما از يکي از مسئولان آن روز کشور سخنراني اي پخش کرده بوديم. در بين سخنان آن مسئول اهانت به عايشه همسر پيامبر بود. امام پيغام تندي داده بودند که اين سخنراني ها را پخش نکنيد و حساسيت برادران اهل سنت را بر نيانگيزيد. از دو سه کانال اين پيغام تند امام به ما رسيد. ما هم بسيار شرمنده از اينکه چرا توجه لازم را نکرده بوديم، عذر خواهي کرديم. به اين اميد که ديگر چنين اشتباهي نکنيم.
سه روز بعد از پخش اين سخنراني، در جبهه هاي جنگ، رزمندگان ايران حمله به جبهه هاي دشمن را آغاز کردند. در روزهاي حمله که يک مرتبه اعلام مي کردند، ما برنامه هاي عادي راديو را قطع مي کرديم، مارش مي زديم، نويسندگان جملات تشويق کننده رزمندگان را همانجا مي نوشتند و مستقيم پخش مي کرديم.
آن روز من در پخش راديو بودم. قرار بود که برنامه ويژه تا اخبار ساعت 14 پخش شود. خداحافظي کردم و بيرون آمدم. نگو که بلافاصله از ستاد مشترک زنگ زده بودند که عمليات محدود است و برنامه ها را عادي کنيد.
مدير پخش راديو که نمي دانسته چه کند و برنامه از قبل آماده شده، سخنراني اي بود که ربطي به جبهه و جنگ نداشت، لذا ديده بودند نوار آن آقاي محترم که هنوز به آرشيو بر نگشته و در مورد جبهه و جنگ هم بود را انتخاب کرده بود و اعلام کرد که توجه شما را به شنيدن سخنراني حضرت آقاي فلاني جلب مي کنيم. من در اتومبيلم بودم. دو دستي زدم تو سرم. آن آقاي محترم هم خيلي شمرده شمرده سخنراني خود را شروع کرده بود. تازه همين دو روز قبل بود که امام پيغام داده بودند. بد جوري مانده بودم. کنار خيابان ايستادم. از يک مغازه اي زنگ زدم. ديدم دوستان پخش راديو بي خبر هستند. همانجا به ذهنم رسيد که سخنراني راديو را قطع کنند و مارش بزنند تا يکي دو تا از اعلاميه هاي ستاد مشترک را که از صبح به راديو داد بودند، بخوانند. همين کار را کرديم. خيلي سه شده بود ولي چاره اي نبود. آن آقا هم مسئوليت مهمي داشت و از حرف امام خبر نداشت. به دفترم رسيدم، ديدم آن آقا زنگ زده، تعبيرش قشنگ بود، مي گفت من تازه قبا و لباده ام را آماده کرده بودم، عبا را به دوش انداخته بودم، صدايم را در سخنراني صاف کرده بودم که ما را قطع کرديد! توضيح لازم را به او دادم. دلخور شد ولي نمي توانست چيزي بگويد.

از روزنوشت هاي آقاي ابطحي 

دوشنبه بیست و ششم فروردین 1387 1:10

آیه الله سیستانی و دو سئوال تکان دهنده

آقای مسجد جامعی وزیر سابق فرهنگ و ارشاد اسلامی گزارشی از دیدارش با آیه الله سیستانی داده است که ایشان در بخشی از سخنانشان گفته اند: من با افکار و آثار برخی از شخصیت‌ها مثل آقای مطهری آشنا هستم. ایشان شخصیتی تاثیرگذار بودند؛ ولی بیش از سه دهه از زمان تالیف آن آثار می‌گذرد. هر چند هنوز هم قابل استفاده هستند، آیا شما شخصیت‌هایی تربیت کرده‌اید که مثل ایشان باشند؟ این سئوال آیه الله را اگر کسی با میزان پرداخت نجومی که از بیت المال در سی سال گذشته برای موسسات دینی پرداخت شده تا افرادی مثل مطهری تربیت نمایند و نکرده اند مقایسه کند، عمق دردناک سخن آیه الله را درک می کند. نکته ی مهم تر اینکه خود ایشان ادامه داده اند که با افکار بعضی از شخصیت‌های ایرانی آشنا هستم و به آنها علا‌قه‌مندم؛ اما نمی‌دانم تاثیر این افکار و آرا در بین گروه‌های تحصیلکرده و جوانان دانشگاه‌دیده چقدر است؟ این هم سئوال عمیقی است، جدی تر از سئوال اول که متاسفانه پاسخ هر دو منفی است. منبع:وب نوشت محمدعلي ابطحي

خبر- منبع: پایگاه اطلاع رسانی مکتب قرآن کردستان 

جمعه بیست و سوم فروردین 1387 17:53

خبر- تصاويري از حوادث اخير ريجاب 

جمعه بیست و سوم فروردین 1387 17:48

منبع:najee-kurd.mihanblog